Bruinebonensoep voor de zieke kok

Zowat ieder team heeft op dit moment last van zieke medewerkers. Zo ook de Herberg, eerst was de waardin in de lappenmand, daarna volgde de kok, die nog wel kon werken, maar daarnaast alleen maar op bed kon liggen en alleen het hoogst noodzakelijke deed in het huishouden.
Gelukkig was daar de buurvrouw van in de tachtig die de Herberg redde door een enorme ketel heerlijke bruinebonensoep te koken! Haar recept is geheim, en dat zullen wij haar dan ook niet proberen te ontfutselen (al was het zeeeer de moeite waard!).

Hieronder het recept van de kok.

- 1 groot blik gare bruine bonen, of het equivalent aan zelfgekookte bonen
- 2 uien
- olijfolie
- 3 eetlepels volkorenmeel
- 5 verse tomaten of een blik pomodori
- laurierblad, tijm, rozemarijn
- 1,5 liter bouillon (de buurvrouw gebruikt zelfgetrokken runderbouillon!)
- desgewenst een spaans pepertje

• Snijd de uien in ringen en fruit ze in olijfolie tot ze zacht en goudgeel zijn


• Bak het meel even mee, laat het bruinen


• Voeg tomaten, bonen, kruiden en bouillon toe en laat het geheel een kwartier zachtjes puttelen


• Pureer de soep met de staafmixer, of laat hem gewoon zo


• De kok zou niet de kok van de Herberg zijn als ze niet nog even opmerkte dat deze soep ook lekker is van witte bonen, kievietsbonen, kidneybonen en noem maar op, en ook prima smaakt met prei, paprika, broccoli.... Maar dan was het geen bruinebonensoep meer, natuurlijk!

Vlierbloesemwijn van 2008 gelukt!

Vorig voorjaar schreef ik over de pogingen die ik had gedaan om vlierbloesemlimonade en -wijn te maken. Ik vertelde ook hoe ik na de mislukkingen opnieuw probeerde deze heerlijke wijn op te zetten. Ook die wijn is uiteindelijk niet gelukt. Heel lang leek het goed te gaan, tijdens de pulpgisting rook alles goed, bij het overhevelen smaakte de wijn steeds veelbelovend. Maar tijdens het klaren is er toch iets geks gebeurd. Er zal een infectie bij gekomen zijn met de laatste hevelbeurt, want er dreven vreemde vlokken in de wijn en de geur klopte echt niet. Daar gingen dus liters wijn door de gootsteen, wat jammer!

Maar de wijn van afgelopen voorjaar is eindelijk wel geslaagd. Hij is begin januari gebotteld, met een etiket waarop de bloeiende vlier prijkt. En hij smaakt zoals hij moet, met die heerlijke zachte bloesemsmaak die ik ken van de siroop die ze in Oostenrijk en Slovenie altijd maken. Ik bedacht me laatst dat die geur wel iets van lychees weg heeft, een merkwaardige overeenkomst misschien.

Ik laat de wijn nog een paar maandjes rijpen, maar dan is hij prima om te serveren aan de eerste gasten die komend voorjaar op het terras van de Herberg komen genieten van de zon.

Defecte mandarijnen en vlijmende snijbonen, twee anecdotes

De herberg wordt tot ons grote plezier regelmatig bezocht door jonge gasten. Voor hun vermaak hebben wij spelletjes, speelgoed en tekenmateriaal in huis, zodat ze mee kunnen genieten van het samen aan tafel zitten. In deze tijd staan er grote schalen met mandarijnen op tafel. Daar wordt door iedereen graag van gegeten. Een jonge gast betastte er een paar en riep uit: “deze is lek!” De waardin en ik keken elkaar bevreemd aan. Tot we begrepen dat hij het gevoel van de mandarijn vergeleek met een lekke voetbal.
Een andere jeugdige gast bestelde samen met zijn broertje een sperziebonengerecht. De oudste zei dat hij de volgende keer best eens snijbonen zou willen eten. Zijn broertje antwoordde: “Ja, maar die lijken me wel erg scherp!”

Op de foto maisplanten met daartegenop klimmende bonen, een manier van kweken die de Indianen in Zuid Amerika veel toepassen.

Sap en zopie: glühmost als alternatief voor warme wijn

De afgelopen dagen worden we druk bezocht door schaatsers die even pauze willen houden en iets warms willen drinken. Onze stamgasten weten inmiddels dat warme wijn ’s winters standaard wordt geschonken in de Herberg. Het is een lekker geurig en verwarmend drankje, maar veel schaatsers vinden het toch een bezwaar om tijdens een lange tocht alcohol te drinken en gelijk hebben ze.In Oostenrijk hebben de Skihüttes daar een leuke oplossing voor: ze laten de wijn gewoon weg en gebruiken een lekker fruitsapje, zoals appelsap, perensap, kersen- of bessensap. Wel worden er de gebruikelijke specerijen aan toegevoegd. Zo krijg je geen glühwein maar glühmost. Sinds ik dat op wintersport ontdekte staat glühmost naast de warme wijn en warme chocolademelk op de kaart.

Nodig:

1 liter vruchtensap van goede kwaliteit, heel geschikt zijn appel, peer, kers, zwarte bes, druif
een kaneelstokje
6 kruidnagels
evt. een steranijs en/of een kardemompeul
een in vieren gesneden sinaasappel of citroenevt. wat suiker of honing (In Oostenrijk geven ze dit erbij als de most geserveerd wordt)

• Steek de kruidnagelen in de schil van de sinaasappel/citroen
• Schenk het sap in een pan (geen aluminium) en voeg de specerijen toe
• Laat een uurtje op een heel zacht vuurtje trekken (niet koken)
• Warm opdienen met wat suiker of honing naar smaak

Prosecco met liquor d'ulivi

Eerste Kerstdag en Nieuwjaarsdag is deze Herberg gesloten; maar vandaag verwachten we wel wat gasten, die we op zo'n speciale dag natuurlijk een bijzonder drankje als binnenkomertje schenken. Dit jaar is dat een glas koele Prosecco met liqour d'ulivi, een olijvenlikeur. Liquor d'ulivi komt uit Italië en wordt gemaakt van de schors, takjes en blaadjes van de olijfboom! Dit heerlijke drankje heeft intrigerende aroma's van citrus en tijm, en levendigt een glas Prosecco heel mooi op.
Liquor d'ulivi kun je helaas niet zomaar in alle slijters kopen. Tot nu toe vond ik alleen The Where-Ever Company, die het drankje exclusief naar Nederland halen, aldus hun website.

Zelf denk ik dat je ook uitstekend met andere likeuren kunt experimenteren; tenslotte voegt men ook crème de cassis toe aan een crémant de bourgogne (of champagne) om een Kir Royal te krijgen. Wie weet wat het effect is als je aan Prosecco een scheutje sinaasappel- of mandarijnenlikeur toevoegt? Dé oplossing misschien voor al die bijna lege likeurflesjes in de je voorraadkast....

Koekjes als kalender

Onlangs verdiepte ik me in de middeleeuwse keuken van Catalonië, en ontdekte er leuke kerstgebruiken die zelfs nu nog doorwerken. Zo schonk men graag een beker piment, gekruide wijn, en serveerde er opgerolde harde wafeltjes bij, neules. Vergelijk ze maar met de opgerolde vanillewafeltjes die je ook bij ons in deze tijd in de supermarkt kunt kopen. Tegenwoordig worden die neules nog steeds gegeten: men doopt ze met Kerst en Nieuwjaar in een glas lekkere cava (mousserende wijn uit Catalonië).

Aan die neules zit nog een prachtig verhaal vast, dat ik op internet tegenkwam. De kathedraal van Mallorca wordt namelijk in deze tijd ook versierd met neules. Dit zijn dan echter mooie knipselwerkjes van papier, die in de kerk opgehangen worden. Er is echter een duidelijke relatie met de koekjes! In de middeleeuwen waren de enigen die konden lezen en schrijven in veel gevallen de monniken en geestelijken. Toch was het zaak dat ook de leken wisten over hoeveel dagen de vasten moest beginnen, op Aswoensdag. Met dat doel werden in de kerk vanaf Kerst koekjes als een soort mobiel aan de kroonluchters opgehangen. Het aantal neules dat er hing gaf het aantal dagen tot de vasten aan. De neules vormden zo een kalender. Later zijn de opgerolde koekjes steeds vaker vervangen door rondjes van papier, waarin ook steeds vaker kerstfiguren werden uitgesneden. Inmiddels zijn de papieren neules alleen nog maar ter versiering van de kerk in de Kersttijd en het aantal komt allang niet meer overeen met de dagen van Kerst tot de vasten.

De neules zijn als vanillewafeltjes in grote pakken kant-en-klaar te koop en te vullen met allerlei crèmes. In Catalonië wordt er bijvoorbeeld zachte nougat in gestopt. Maar gewoon zoete slagroom is ook lekker. En vergeet dat glas cava niet. Cava is verkrijgbaar bij zowel slijters als supermarkten. Goede merken zijn Freixenet en Codorniu bijvoorbeeld. Staat er Brut op de fles, dan is de wijn erg droog. Neem voor bij de neules liever Seco of Demi-seco. Beide soorten zijn zoet(er) dan Brut.

Kaas en kroketten

Je hebt van die publicaties die je gewoon móet aanschaffen, alleen al voor de prachtige afbeeldingen. Zo'n boekwerkje is Kaas en kroketten, deel 3 in de serie Het Alledaagse leven, uitgegeven door Waanders Uitgevers ism het Nederlands Centrum voor Volkscultuur. Kaas en kroketten gaat uiteraard over eten en drinken, culinair journaliste Lizet Kruyff schreef de teksten.

Je lees in dit magazine waarom wij Nederlanders zo graag stamppotten maken, over de invloed van reclame, over Tiels Flipje etc... De voorbije eeuw staat centraal, maar uitstapjes naar de Middeleeuwen worden soms ook gemaakt. Kaas en kroketten is geen diepgravend werk, maar wel een heel aardige terugblik op al die Nederlandse gewoontes rondom eten en drinken: erwtensoep tijdens Elfstedentochten, Tafeltje Dekje, de neiging van onze oma's en moeders groenten tot pap te koken, de komst van nasi en bami etc....

De tekst leest lekker vlot, de foto's zijn fantastisch en je krijgt er een goed gevoel van. Wat wil je nog meer?

Kaas en kroketten, Waanders Uitgevers, € 5,95, verkrijgbaar in kiosken en (kantoor)boekhandels.